Siostry Pasjonistki św. Pawła od Krzyża

 
   

23 listopada 2017 r. Imieniny obchodzą: Adela, Felicyta, Klemens

  Męka Jezusa Chrystusa i boleści Matki Najświętszej niech będą zawsze w sercach naszych!    
LITURGIA SŁOWA



Czytania:
; ;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

Słowo Założycielki
Nasz Bóg jest taki dobry, wie, że ma do czynienia ze stworzeniami bardzo słabymi, dlatego natychmiast przychodzi nam z pomocą.
 
LINKI
Pasjonistki we Włoszech
EKAI
Episkopat
Opoka
Szkoła Katolicka
Przedszkole w Kutnie
 
Aktualności
NOC w MOC MIŁOSIERDZIA
 
Okno życia
Kutno
 
 
MENU
Strona główna
Kilka słów o nas...
Rekolekcje i dni skupienia
Historia
Kontakt
Duchowe Dzieło Pomocy Powołaniom
Pomódl się z nami
Serca Pasjonistowskie
 
Formacja
Aspirantat
Prenowicjat
Nowicjat
Juniorat
Formacja permamentna
Śluby zakonne
 
Nasze wspólnoty
Przasnysz
Siedlce
Mogielnica
Kutno
Domaniewice
Strzelce
Warszawa
Tienen
Mamers
 
Nasi Święci
św. Paweł od Krzyża
św. Gemma Galgani
św. Maria Goretti
św. Gabriel od M. Bożej Bolesnej
 
 
statystyka
 
Historia
 
 

 

Historia Sióstr Pasjonistek  św. Pawła od Krzyża
 

 U źródeł historii Zgromadzenia Sióstr Pasjonistek św. Pawła  od Krzyża stoi Maria Magdalena Frescobaldi Capponi, świecka kobieta, żona i matka rodziny, która oddana całym sercem Bogu i Kościołowi odnalazła w Chrystusie Ukrzyżowanym najpełniejszy wyraz Bożej Miłości, a w Matce Bożej Bolesnej - przykład ofiarnego macierzyństwa.

Ostatnie lata osiemnastego i pierwsze dziewiętnastego stulecia dla Francji były czasem rewolucji, a dla Włochów – rozbicia dzielnicowego. W oświeceniowej myśli filozoficznej centrum stanowił człowiek, to on ustalał prawo i był punktem odniesienia dla całej moralności. W pojmowaniu rzeczywistości przestawał liczyć się wymiar transcendentny, prawo Boskie ustępowało miejsca prawu cywilnemu. Z drugiej strony janseniści głosili herezję o predestynacji: zbawieni mają być tylko niektórzy, to jest ci lepsi, przeznaczeni z góry do osiągnięcia życia wiecznego. Zarówno pierwsze jak i drugie podejście do wiary owocowało brakiem moralnego ładu.


W tym czasie, zarówno politycznego jak i egzystencjalnego niepokoju, w roku 1771 w jednej z najbogatszych i najznakomitszych rodzin florenckiej burżuazji przyszła na świat Maria Magdalena Frescobaldi. W domu rodzinnym otrzymała katolickie wychowanie, oparte na zasadach zdrowej pobożności. W wieku dziewiętnastu lat wyszła za mąż za markiza Pier Roberto Capponi. Wkrótce przyszła na świat pierwsza córka państwa Capponich. W życiu małżonków zaczęła się wówczas droga cierpienia. Dziecko umarło po kilku miesiącach, podobnie zresztą jak kolejne dwie córeczki. Został przy życiu jedynie syn, Gino. 

Magdalena przeżywając ból utraty dziewczynek, zbliżyła się bardziej do Chrystusa Ukrzyżowanego i Matki Bożej Bolesnej. Odczuwając pragnienie poświęcenia się dla innych, zaczęła uczęszczać do jednego z florenckich szpitali. Tam, wśród chorych kobiet, dostrzegła również te, które oprócz fizycznych dolegliwości, przeżywały ból utraty własnej godności i upadku w grzech prostytucji. Pochodziły z najniższych i najbiedniejszych sfer ówczesnego społeczeństwa. Maria Magdalena zrozumiała, że nie choroba fizyczna, lecz duchowa i zranienie grzechem, stanowią największe zło dla człowieka. 

Współdziałając z łaską Bożą otworzyła dom, do którego przyjmowała dziewczęta - prostytutki, pragnące zmienić życie. Kochała je sercem matki i prowadziła do Chrystusa. Była świadoma, że ten, kto ma serce zranione, kto nie doświadczył prawdziwej miłości, musi dotrzeć do samego jej źródła, do tej pełni miłości, którą jest sam Bóg. Wiedziała, że jedynie On potrafi wypełnić pustkę ludzkiego serca, czego ludzie uczynić nie umieją bądź nie chcą. Tylko On, Lekarz serc, może uzdrowić to, co ludzie zniszczyli, co często sam człowiek w sobie zatracił.

Centrum życia nawróconych dziewcząt stanowił Chrystus objawiający pełnię miłości w Swojej męce i śmierci krzyżowej, Matką zaś tej nietypowej wspólnoty stała się Matka Boża Bolesna. Wiele dziewcząt zmieniało radykalnie życie, niektóre odchodziły, a były i takie, które przeżywszy głębokie nawrócenie zapragnęły pełniej poświęcić się Bogu.

Tak zrodziła się idea zmiany charakteru wspólnoty, z głęboko religijnego, choć świeckiego, na zakonny. Pociągnięte przykładem Marii Magdaleny, dołączyły w tym czasie dziewczęta z dobrych domów, pragnące poświęcić się Chrystusowi w służbie upadłym moralnie kobietom.

Dnia 17 marca 1815 roku cztery dziewczęta: Assunta Vitali, Maria Baroni, Luisa Tolini oraz Margherita Baccherini, w prostym obrzędzie obłóczyn stały się, jak podają źródła historyczne, “Służebniczkami Męki Pańskiej, które pozostawiwszy świat, modliły się i otaczały opieką pewną liczbę dziewcząt narażonych na niebezpieczeństwo, aby sprowadzić je na drogę przyzwoitości i zbawienia”.
 

W ten sposób powstało Zgromadzenie Sióstr Pasjonistek św. Pawła od Krzyża. 

W 1832 roku Maria Magdalena obserwowała na obrzeżach osady San Romano, położonej między Florencją a Pizą, tułające się bez opieki dziewczynki. Wzruszyła się ich biedą i chciała zaradzić ewentualnym skutkom złego wpływu środowiska. Założyła więc w San Romano szkołę podstawową dla biednych dziewcząt. 

8 kwietnia 1839 roku Maria Magdalena zmarła. Zapoczątkowane przez nią dzieło rozrasta się niosąc życie tam, gdzie wcześniej panowała śmierć.


 

 

 
     

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR